خوشحالم که سال ۹۰ را گرچه کمتر اما در حد توان در خدمت دوستان بودم آرزو دارم سال جدید سالی سرشار از سلامت، محبت، دوستی و پیشرفت برای همه ایرانیان باشه، پست مخصوص نوروز را دوباره بروز کردم تا به امید خدا سوالات جدید را هم بعد از تعطیلات پاسخگو باشم.

۱. سعی کنید از ظروف نگهداری بزرگ با دهانه بزرگ استفاده کنید این کار باعث اکسیژن رسانی بهتر به آب و دیرتر آلوده شدن آب می شود.

۲. آب تعویضی باید ۲۴ ساعت قبل در همان محیط نگهداری شده باشد به منظور آزاد شدن کلر و یکسان شدن دما با محیط ( هم دمایی )

۳. در موقع تعویض آب و هر وقت دیگری و به هر نحو از وارد کردن استرس به ماهی ها خودداری کنید.

۴. دمای ۱۰ تا ۲۵ درجه دمای مناسبی است ولی تغییرات شدید دمایی بر سلامت ماهی ها اثر گذار بوده در صورتی که تغییرات تدریجی این طور نیست.

۵. به هیچ عنوان در نور مستقیم خورشید نباید قرار گیرند ولی تغییرات روز و شب باید محسوس باشد.

۶. بهترین غذای ماهی قرمز برای افراد مبتدی غذای ماهی گلد فیش (Goldfish) است که از ماهی فروشی ها قابل تهیه می باشد. مصرف بیش از حد غذا و باقی ماندن آن در محیط زندگی ماهی باعث اسیدی شدن آب ( PH منفی ) و نهایتا تاثیر منفی بر سلامت ماهی ها است.

۷. از ماسه های رنگ شده و مصنوعی به هیچ عنوان استفاده نشود.

۸. نگاه کردن به رفتار ماهی ها علاوه بر این که لذت بخش بوده باعث پی بردن به مشکلات رفتاری احیانی آن ها نیز می شود که در این صورت می توانید از دکتر دامپزشک کمک بگیرد. 

۹. در موقع خرید از انتخاب ماهی های افسرده و بی حرکت، دارای ضایعات پوستی روی بدن و سرپوش آبشش و دم ناقص یا ریخته شده خودداری کنید.

چند نکته:

بسیاری از همستر های پیر بدلیل جیره غذایی غیر بالانسی که داشته اند در اواخر عمر عامل مرگ و میر سریع تر آنها می شود در این مورد اطلاعی از سن حیوان نداریم اما در تاریخچه، احتمال مسن بودن حیوان وجود دارد.
صدای خس خس و بوی بد تنفس احتمال درگیری عفونی سیستم تنفسی فوقانی و احتمالا تحتانی را  نشان می دهد و با توجه به دمای پایین بدن و ضعف حیوان بعلاوه احتمال سپتی سمی نیز هست که یک وضعیت اورژانسی را پدید آورده است.
نظر شما چیست؟

از سال 1918 كه «ويكتور فلمينگ»، پني سيلين را به‏طور تصادفي و هنگام بررسي نوعي قارچ كشف كرد، تحول بزرگي در پيشگيري و درمان بيماري هاي عفوني ايجاد شد و اميد به زندگي بين انسان ها به‏طور قابل‏توجهي افزايش پيدا كرد اما پني سيلين و ساير آنتي بيوتيك ها تنها روي باكتري ها، انگل ها و قارچ ها موثرند و درمان بيماري هاي ويروسي مثل ايدز، هپاتيت و حتي سرماخوردگي، همواره با مشكل روبه‏رو بوده است. داروهاي ضد ويروس تنها روي يك ويروس يا يك خانواده از ويروس ها موثرند. به علاوه ايجاد جهش ژنتيكي در ويروس ها سبب مقاومت دارويي در آنها مي شود. اپيدمي هاي سارس و آنفلوانزاي نوع آ (H1N1) در سال هاي اخير، به دليل فقدان داروهاي ضد ويروس مناسب با اثرگذاري كامل عليه اين بيماري ها و همچنين الگوي ساده انتقال انسان به انسان در آنها رخ داد.
    پژوهشگران دانشگاه ام. ‏آي‏.تي به تازگي موفق شدند يك داروي ضد ويروس جديد با قدرت تاثير بالاكشف كنند كه اثري مشابه اثر آنتي بيوتيك ها روي باكتري ها دارد. اين دارو از طريق تحريك آپوپتوز يا مرگ برنامه ريزي ‏شده سلول آلوده به ويروس، سبب از بين رفتن عفونت مي شود. اين درمان در سلول هاي حيواني و انساني در محيط آزمايشگاه، روي 15 ويروس مختلف از جمله سرماخوردگي، آنفلوانزاي نوع آ، فلج اطفال، تب دانگ و انواع مختلفي از تب هاي خونريزي دهنده بررسي شده و موثر بوده است اما از نظر تئوريك مي تواند روي هر بيماري ويروسي عمل كند.
    گفتني است ويروس ها پس از آلوده كردن سلول ها با استفاده از امكانات آن، DNA يا RNA خود را كپي برداري كرده و علاوه بر آنكه سبب مرگ سلول مي شوند، خود را تكثير مي كنند. مكانيسم دفاعي بدن در مقابل ويروس ها، توليد پروتئين هايي است كه به RNA دو رشته اي ويروس متصل شده و مانع كپي برداري آن مي شود. اين روش درماني بر اساس استفاده از تركيبي از اين پروتئين هاست كه به‏طور مختصر «دراكو» (DRACOياdouble-stranded RNA activated caspase oligomerizers) ناميده مي شود. يك انتهاي «دراكو» به RNA دو رشته اي ويروس متصل مي شود و انتهاي ديگر آن موجب تحريك آپوپتوز و مرگ سلول، پيش از تكثير ويروس مي شود. «دراكو» سبب بهبود يك موش آزمايشگاهي مبتلابه آنفلوانزاي نوع آ شده است و پژوهشگران اميدوارند با استفاده از اين روش، مانع ايجاد اپيدمي هاي گسترده مثل آنفلوانزا شوند، هرچند كه برخي پزشكان در مورد موفقيت عملي آن ترديد دارند. مرگ تعداد زيادي سلول و آزاد شدن فرآورده هاي سلولي و به هم خوردن ميزان سرم الكتروليت ها در موارد استفاده از اين دارو در عفونت هاي ويروسي شديد، ممكن است اثرات باليني خطرناكي داشته باشد.
    برخلاف آنتي بيوتيك ها احتمال ايجاد مقاومت ميكروبي در برابر دارو كه به دليل استفاده بي‏رويه و نادرست ايجاد مي شود، در مورد «دراكو» كم است و مي توان آن را با خيال آسوده تر استفاده كرد. اين دارو گام مهمي در پيشگيري از بروز اپيدمي هاي ويروسي و درمان جديدي براي بيماري هپاتيت و ايدز محسوب مي شود. حتي ممكن است به كمك آن و با خوردن چند عدد قرص بتوان از شر سرماخوردگي در زمستان ها خلاص شد اما براي اطمينان از نتايج باليني استفاده از اين دارو بايد منتظر طي مراحل تحقيقاتي و بررسي گسترده اثرات آن در حيوانات آزمايشگاهي و سپس انسان باشيم.
    

زمان تغذیه:
۱ تا ۲ هفتگی هر ۴ ساعت یکبار
۲ تا ۳ هفتگی هر ۶ ساعت یکبار
۳ هفتگی تا از شیر گرفتن هر ۸ ساعت یکبار

نکات مهم:
تغذیه نوزادان با استفاده از سرنگ قطره چکان و یا سر پستانک مخصوص بچه گربه ها باید باشد به نحوی که جریان شیر بسیار آهسته باشد عدم توجه به این موضوع سبب خفگی و مرگ حیوان می شود!

زمان از شیر گرفتن بچه های سنجاب حدود ۴۰ تا ۴۵ روزگی است.

مطالعه اي كه در آخرين شماره مجله Physiological and Biochemical Zoology به چاپ رسيده، تغييرات متوالي در قلب خرس هاي گريزلي را در زمان خواب زمستاني آنها نشان مي دهد. اين تغييرات، خرس را در برابر خطرات احتمالي كه ممكن است در اثر كم شدن فعاليت به وجود آيد محافظت مي كند.
    يك خرس گريزلي 5 يا 6 ماه در طول سال به خواب زمستاني فرو مي رود. در اين مدت ضربان قلب خرس بشدت آهسته مي شود به طوري كه از 84 تپش در دقيقه (در حالت بيداري خرس) به حدود 19 تپش در دقيقه مي رسد. برايان رورك، پروفسور جانورشناس كه به كمك يكي از دانشجويان فارغ التحصيل شده اش، ناتان باروس، اين مطالعه را انجام داده است، مي گويد: «اگر ضربان قلب انسان تا اين حد آهسته شود، عوارض خطرناك زيادي به وقوع خواهد پيوست.»
    اين تپش آرام باعث تجمع خون در چهار دريچه قلب مي شود. در انسان، فشار افزايش يافته خون منجر به گشاد شدن دريچه ها مي شود. ماهيچه باز شده ضعيف مي شود و كارايي آن كاهش مي يابد. در نتيجه قلب از خون انباشته مي شود و باعث سكته قلبي مي شود.
    رورك مي گويد: «خرس ها مي توانند جلوي اين اتفاق را بگيرند و ما مشتاقيم بدانيم چگونه اين كار را انجام مي دهند.»
    لين نلسون و چارلز رابينز از دانشگاه واشنگتن كه سال ها روي خرس ها مطالعه مي كردند به كمك باروس و رورك آمدند. آنها آزمايشاتي روي قلب خرس هاي گريزلي انجام دادند كه از زمان تولد در دانشگاه واشنگتن زندگي مي كردند. نتايج آزمايشات تا حد زيادي معماي خواب زمستاني خرس ها را حل كرد.
    نلسون و رابينز در مطالعات قبلي خود نشان داده بودند در طول خواب زمستاني، ماهيچه بطن چپ قلب خرس سفت تر مي شود تا جلوي گشاد شدن آن را هنگام تجمع خون در قلب بگيرد، اما سفت شدن بطن منجر به بروز مشكل ديگري مي شود. دهليز چپ، كه خون را به بطن چپ پمپ مي كند، بايد در مقابل مقاومت بيشتري كار كند.
    رورك مي گويد: «دهليز بايد خون را به يك ديوار آجري پمپ كند! ما تصور مي كرديم بايد سازوكاري وجود داشته باشد كه دهليز آسيب نبيند.»
    مقايسه نوار قلب به دست آمده از خرس هاي دانشگاه واشنگتن با نمونه هاي بافت خرس هاي وحشي نشان مي دهد كه دهليز، خون را با فشار كمتري پمپ مي كند تا از خودش محافظت كند.
    انقباض ماهيچه در قلب توسط پروتئيني به نام ميوسين كنترل مي شود. اين پروتئين دو نوع آلفا و بتا دارد. انقباض حاصل از نوع آلفا، سريع تر اما كمي ضعيف تر نسبت به نوع بتا است. رورك توضيح مي دهد: «ما به اين نتيجه رسيديم كه ماهيچه دهليز چپ پروتئين آلفاي بيشتري در طول خواب زمستاني توليد مي كند. اين كار باعث به وجود آمدن ضربان آرامتر مي شود. نيروي كمي كه دهليز اعمال مي كند، آن را در مقابل آسيب ناشي از پمپ كردن خون به بطن سفت شده، محافظت مي كند.»
    هنگامي كه خرس از خواب زمستاني بيدار مي شود، نسبت پروتئين آلفا و بتا به حالت اول برمي گردد و انقباض دهليزها با قدرت سابق انجام مي شود.
    پژوهشگران مي گويند اين اولين پژوهشي است كه نشان مي دهد نسبت پروتئين ميوسين در خرس ها تغيير مي كند و آنها اميدوارند نتايج اين پژوهش روزي براي انسان قابل استفاده باشد.
    رورك مي گويد: «خرس ها مدل ايده آلي براي انسان نيستند، اما نحوه تغيير در قلب خرس ها ممكن است در درك بيماري هاي قلبي انسان مفيد باشد.»