کوير منطقه يي است با گياهان بسيار ناچيز که جمعيت کمي دارد. تمام کويرها خشک نيستند، زيرا مناطق يخچالي نيز به عنوان کوير محسوب مي شوند. اين مناطق به طور دائم گرم، سرد يا داراي دماي متغير در فصل هاي مختلف سال هستند.
    
    در به وجود آمدن کوير ها عوامل متعددي سهيم هستند. يکي از اين عوامل درجه حرارت سطحي بالااست و عامل ديگر وجود رشته کوه هاي بلند در طول مسير جريان هاي هواي بين اقيانوس و مناطق کويري که موجب ايجاد خشکي مي شود. به هر ميزان که فاصله انتقال رطوبت زيادتر باشد احتمال از دست دادن رطوبت به دليل بارش افزايش مي يابد و خطوط ساحلي تحت شرايط خاص به کوير مبدل مي شود.
    
    در ابتدا حتماً با يک راهنماي خوب که تسلط کامل بر راه هاي جغرافيايي منطقه دارد وارد کوير شويد. يک راهنما همچنين بايد شناخت کافي از ستارگان در فصل هاي مختلف سال داشته باشد تا بتواند مسير درست حرکت در شب را تشخيص دهد و شما را از سردرگمي شبانه در کوير نجات دهد.
    
    در هنگام حرکت به سوي کوير حداقل به اندازه دوبرابر نيازتان آب برداريد. البته ريشه برخي گياهان در کوير بسيار پر آب است که در هنگام نياز و با روش هاي خاص مي توان از آن استفاده کرد و همچنين از چوب شان مي توانيد براي آتش استفاده کنيد. اين را فراموش نکنيد که برخي از گياهان برخلاف ظاهر زيباي شان در کوير سمي هستند. همچنين شما مي توانيد در مرز شروع تپه هاي شني در کوير که احتمال وجود آب است به آب برسيد. هر چند که مردمان کوير براي رفع عطش به جاي آب چاي مي نوشند و در کوير از خوردن غذاهايي که عطش آور است پرهيز مي کنند.
    
    روش ديگر تهيه آب در کوير حفر گودالي به ارتفاع 40 سانتي متر در زمين است. سپس در ته گودال ليواني را قرار دهيد و روي گودال را با پلاستيک کاملاً بپوشانيد. دور پلاستيک را با سنگ محکم کنيد و سپس يک سنگ بسيار کوچک در وسط پلاستيک قرار دهيد به طوري که سنگ ريزه از بالادرست وسط ليوان قرار گيرد. در اثر تابش و گرما خاک رطوبت خود را از دست مي دهد و بخار آب حاصل در برخورد با پلاستيک به شکل قطرات ريز درون ليوان مي چکد که مي توانيد در هر 6 ساعت نصف ليوان آب تهيه کنيد. در صورتي که هيچ يک از روش هاي گفته شده موثر نبود تکه يي از ريگ بيابان را زير زبان خود قرار دهيد اين روش باعث مي شود بزاق هاي دهان شما ترشح شوند و از ميزان تشنگي شما کاسته شود. مهمترين عامل مرگ انسان در کوير آب نيست بلکه روحيه فرد است. يک انسان مي تواند براي مدت معيني بدون آب زندگي کند در صورتي که نترسد و اعتماد به نفس خود را از دست ندهد. به طور مثال در مناطق کويري ايران در دماي 49 درجه بدون مصرف آب حداکثر زماني که يک فرد زنده مي ماند چيزي حدود 2 تا3 ساعت است. در صورتي که اگر در زمان تابش خورشيد زير سايه حرکت کنيم و شب به ادامه مسير بپردازيم در حدود 2 تا 3 روز مي توانيم زنده باشيم. هرگز در گرما لباس هاي خود را در نياوريد زيرا اين کار باعث شدت تعرق بدن مي شود هرچند احساس گرماي کمتري کنيد. در شرايطي که بدون آب هستيد به هيچ عنوان غذا نخوريد. بدن انسان قادر است که تا 10 روز بدون مصرف غذا زنده بماند.
    
    يکي ديگر از نکات مهمي که قبل از کويرنوردي بايد از آن اطلاع داشته باشيم شناخت جانوران و خزندگان کوير و نحوه برخورد با آنان است. شتر در کوير يک هميار واقعي است. آنها نه تنها حمل کننده انسان هستند بلکه در هنگام عصر به سوي آب حرکت مي کنند که با تعقيب شان مي توان به آب رسيد.
    
    در کوير هميشه احتمال مواجه شدن با خزندگان خطرناک مانند مار و عقرب وجود دارد. يکي از دلايل استفاده زنگوله در شترها در کوير دور نگه داشتن خزندگان است زيرا با شنيدن صدا آنها به مخفيگاه هاي خود مي روند و مي توان به راحتي از ميان خار هاي بياباني عبور کرد. بهتر است در کوير از تماس با اين حيوانات خودداري کنيد.
    
    در کويرنوردي امکان دارد که سفري با برنامه ريزي دوروزه به دليل شرايط نامناسب جوي يا زميني تا يک هفته طول بکشد. بهتر است که با داشتن وسايل مورد نياز و ضروري آمادگي برخورد با خطرات احتمالي را داشته باشيم. آچار و ابزار و چسب به همراه داشته باشيد زيرا يکي از خرابي هاي رايج سوراخ شدن رادياتور اتومبيل تان در کوير است. به همراه داشتن بيل و تخته هاي چوب براي بيرون کشيدن ماشين از باتلاق مفيد است.
    
    به همراه داشتن شکر و آبنبات در مواقع اضطراري که مي تواند با آب تلخ مخلوط شود و فرد را قادر به نوشيدن آب کند يکي از مهمترين روش ها است.
    
    در کوير همچنين براي نگهداري گوشت مي توان گوشت را به قطر 3 سانتي متر بريد و تکه هاي بريده شده را در داخل نمک قرار داد به طوري که نمک تمام سطحش را بپوشاند. از ديگر وسايل مورد نياز در کوير کوله پشتي، کيسه خواب، گاز پيک نيک، کفش مناسب، کيت مارگزيدگي، چراغ قوه، چاقو، عينک آفتابي، تصفيه کننده هوا، جعبه کمک هاي اوليه، کبريت، دوربين هاي چشمي و شکاري است.

منبع: روزنامه ایران ۲۲/۳/۸۶

منبع: روزنامه کیهان ۲۴/۳/۸۶

پايه آكواريم:

آكواريم بايد در جايي قرار گيرد كه آن مكان تحمل تمام وزن آكواريم را داشته باشد. براي اين منظور يك پايه فلزي به اندازه آكواريم بهترين وسيله خواهد بود. آكواريم بايد روي پايه فلزي كاملاً صاف و تراز قرار بگيرد. براي جلوگيري از شكسته شدن شيشه كف آكورايم بهتر است يك تكه آكاسيف به اندازه آكواريم روي پايه فلزي قرار دهيد و سپس آكواريم را روي آن بگذاريد. 



پمپ هوا :

پمپ هوا يكي از مهمترين وسايل آكواريم است. پمپ هوا در جهت تأمين اكسيژن مصرفي ماهيها و ايجاد تهويه و فيلتر آب آكواريم بسيار لازم و ضروري است. دقت فرمائيد، هميشه پمپ هوا را بالاتر از آكواريم نصب كنيد، تا براثر برگشت آب، سيم پيچ داخل پمپ هوا نسوزد. پمپهايي كه در حال حاضر در بازار با ماركها ونامهاي متفاوت و بصورت تك لول و دولول در فروشگاه هاي آكواريم عرضه مي شوند براي آكواريم شما بسيار مناسب هستند.

هنگام خريد پمپ دقت كنيد كه از نوع خوب و متناسب با اندازه آكواريم تهيه شود تا ماهي ها هيچ موقع با كمبود اكسيژن مواجه نشوند.



فيلتر زير شني و تصفيه برقي :

فيلتر زيرشني صفحه ايي پلاستيكي است، كه توسط شلنگ به پمپ هوا متصل مي شود و در كف آكواريم قرار مي گيرد. فيلتر زير شني توسط پمپ هوا كمك مي كند كه آب آكواريم تهويه و فيلتر شود. بطوريكه هوا از طريق شلنگ به لوله فيلتر وارد شود و از آنجا هوايي كه به آن لوله وارد شده را به زير صفحه زير شني منتقل مي سازد. فشار آب، هواي زير صفحه فيلتر را از طريق لوله آن به بيرون مي فرستد و در نتيجه آب به اندازه فضاي زير صفحه فيلتر از ماسه ها عبور كرده و مواد زائد را در لابه لاي شن ريزه ها و زير صفحه فيلتر شني هدايت مي كند. سرعت گردش هوا با سرعت گردش آب رابطه مستقيم دارد و بايد بطور متناسب ميزان هواي فيلتر زير شني را با حجم آب آكواريم تنظيم كنيد. مواد زائد در زير فيلتر توسط باكتريهاي مفيد تجزيه و از معلق بودن يا حل شدن آنها در آب جلوگيري مي شود و همين امر باعث شفافيت آب آكواريم و شادابي ماهيها خواهد شد. نداشتن فيلتر زير شني و پمپ هوا آب آكواريم را بصورت راكد درمي آورد و سريعاً درمعرض فساد قرار ميگيرد. رنگ آب كدر و مات و شيري رنگ مي شود .

تصفيه برقي نيز وسيله ديگري براي فيلتر كردن آب آكواريم است كه روي ديواره داخلي آكواريم قرار مي گيرد و بايد كاملاً در آب فرو رود. با قدرت مكش خود آب را به داخل كشيده و فيلتراسيون را انجام داده آب را به بيرون مي فرستد. اين نوع فيلتر را هر چندوقت يكبار كه بر اثر پر شدن محفظه آن ضعيف مي شود بايد بيرون آورده تميز كرد و دوباره در آكورايم قرار داد.



دماسنج :

دماسنج وسيله ايي براي اندازه گيري ميزان درجه حرارت آب آكواريم است. دماسنج شيشه اي داخل آب قرار مي گيرد ونوع نواري آن از بيرون به ديواره آكورايم چسبانيده مي شود. بنابراين با وجود دماسنج شما مي توانيد همواره درجه حرارت آب آكواريم را كنترل كنيد. ماهيها در درجه حرارت معين و مشخصي به فعاليت هاي حياتي خود ادامه مي دهند كه اين درجه حرارت را درجه حرارت مطلوب مي نامند. زياد و كم شدن درجه حرارت آب آكواريم اثرات نامطلوب و خطرناكي را بر روي سلامت و رشد ماهيها مي گذارد. بخصوص تغييرات ناگهاني دماي آب موجب تلفات ماهيها خواهد . برخي بيمارهاي پوستي مثل سفيدك بدن ماهي دراثر همين سردو گرم شدن آب بوجود مي آيد . بنابراين ضروري است كه هميشه دماي آب را كنترل كنيد.



بخاري:

هر آكواريم نيازمند به يك بخاري اتومات مخصوص است. درانتخاب بخاري دقت لازم راداشته باشيدو سعي كنيد بهترين نوع آن را خريداري كنيد. بخاري هايي كه اتومات نيستند مناسب نيستند زيرا نمي توانند درجه حرارت را كنترل كنند و گاهي صدمات آنها غير قابل جبران است. چندنكته در مورد بخاري بايد رعايت شود: بخاري روشن كه داغ است را وارد آب آكواريم نكنيد و در حالت روشن هم بيرون نياوريد زيرا شيشه آن خواهد شكست. همچنين بخاري را نبايد بطور كامل در آب فرو برد بهتر است به وسيله چسبك هاي مخصوص به ديواره داخلي آكواريم نصب شود و بايد تا زير كلاهك بخاري آنرا بيشتر داخل آب فرو نبريد. دماي مناسب هر دسته از ماهيها اندكي با هم فرق مي كند ولي بطور معمول دماي بخاري اتومات را روي 25 درجه سانتي گراد تنظيم نمائيد.



ماسه كف آكوريم:

براي پوشش فيلتر زير شني ، شلنگها و لوازم تزئيني و نيز براي زيبايي ازماسه ها و سنگريزه ها استفاده ميشود. روي فيلتر زير شني بايد حداقل سه سانتي متر ماسه قرار بگيرد تا عمل فيلتراسيون بخوبي انجام گيرد.



تور صيد ماهي :

وسيله ايست براي گرفتن ماهي ها كه در مواقع لزوم بكار مي رود. ( مثلاً هنگام انتقال ماهي ها ) . هنگام انتقال ماهيها بايد دقت شود كه به ماهي ها ضربه وارد نشود. شيرتك ، سه راهي ، چهارراهي ، بست شلنگ و غيره ... از ديگر وسايل مورد نياز براي نصب لوازم تزئيني داخل آكواريم ، گرفتن انشعاب هوا ، ايجاد اكسيژن و فيلتراسيون آب مي باشند.



طريقه آب كردن آكواريم:

بعد از نصب و چيده شدن تمامي وسيله ها و شنلگها و ريختن سنگريزه ها نوبت آب كردن آكواريم است. ابتدا آكواريم را يك چهارم آب كنيد ، معمولاً آب كدر و شيري رنگ مي شود . بهتر است آنرا تخليه كنيد ودر مرتبه دوم با فشار كم با آب زلال و شفاف آكواريم را پر از آب كنيد. (بهتر است تا زير پلها آب شود و حداقل 5 سانتي متر آكورايم خالي باشد) . پمپ آكواريم را روشن كنيد و شير تنظيم هواي هر وسيله را به اندازه لازم باز كنيد. مدت 24 ساعت صبر كنيد تا كلر آب كاملاً آزاد گردد. بخاري را روشن كرده و روي 25 درجه سانتي گراد تنظيم نمائيد. هميشه يادتان باشد كه اول كلر آب آزاد شود و دوم دماي آب به دماي مطلوب برسد. پس از اين مراحل آكواريم آماده پذيرش ماهي خواهد بود. موفق باشيد.

مطالب فوق برگرفته از کتاب زندگی ماهيان آکواريم - نوشته جناب آقای محمدرضا شيخيان بود. اين کتاب برای کسانی که ميخواهند اطلاعات علمی و کاربردی مفيد و موثری بدست بياورند يک منبع عالی بشمار می رود و خواندن آنرا به همه علاقه مندان پیشنهاد می کنم.

 در گزارشي كه در نشريه اينترنتي “نيچر مديسين” منتشر شده است، دانشمندان دانشگاه فلوريدا با همكاري “بو چانگ” دانشمند محقق آزمايشگاه جكسون به تشريح استفاده از يك ويروس بي‌ضرر براي انتقال ژن‌هاي اصلاحي در موش‌هاي مبتلا به اين اختلال ژنتيكي پرداختند. اين نقص ژنتيكي عامل نابينايي در موشها بود.

اين كشف نشان مي‌دهد هدف‌گيري و نجات سلول‌هاي مخروطي كه مهمترين سلول‌ها براي تيز بيني و مشاهده رنگها در انسان‌ها هستند، امكان‌پذير است.

موش‌هاي مورد بررسي در اين مطالعه به بيماري ‪ achromatopsia‬مبتلا بودند كه در آمريكا از هر ‪ ۳۰‬هزار تن يك نفر را مبتلا كرده است.

اين بيماري به كور رنگي تقريبا كامل و ديد مركزي بسيار ضعيف مي‌انجامد.

“ويليام هاسويرت” استاد ژنتيك مولكولي بينايي و عضو “موسسه ژنتيك دانشگاه فلوريدا” توانايي انتقال يك ژن خاص سلول‌هاي مخروطي چشم در درمان تمام بيماريهاي نابيناكننده از جمله نابينايي ارثي كاربرد دارد.

هاسويرث افزود، حتي در دو نوع بسيار شايع نابينايي يعني تخريب ماكولا وابسته به سن و رتينوپاتي ديابتي، چنانچه امكان هدف‌گيري سلولهاي مخروطي وجود داشته باشد مي‌توان بينايي فرد را حفظ كرد.

محققان در اين مطالعه جهش ژنتيكي عامل كوررنگي را شناسايي كردند.

دانشمندان پس از دو ماه تزريق ژن درماني، فعاليت الكتريكي شبكيه‌هاي چشم را اندازه گرفتند.

از ‪ ۲۱‬چشم ، ‪ ۱۹‬چشم به درمان پاسخ دادند كه در ‪ ۱۷‬چشم فعاليت الكتريكي شبكه چشم نظير چشم موش‌هاي سالم بود.

سنجاب ها از نظر رده بندی جزء ردهء جوندگان هستند . گر چه برخی از محققین آنها را همه چیز خوار مینامند . تا کنون حدود ۲۴ گونه سنجاب شناسایی شده است . در ایران ۲ گونه از آن وجود دارد . سنجابها را بر اساس تفاوت در موی لطیف یا زبر ، دم و گوشها از یکدیگر مجزا و دسته بندی کرده اند.

سنجاب بسیار هوشیار ، فعال و نقب زن های ماهری هستند . براحتی از درخت و سخره ها بالا میروند و از این رو آنها را به ۲ دسته ی درختی و زمینی تقسیم نموده اند

مشخصات

وزن سنجاب بالغ حدود ۷۰۰ گرم و طول آن حداکثر به ۳۲ سانتیمتر و بلندی دم از ۳۰ سانتیمتر تجاوز نمیکند . دمای بدن او در شرایط عادی ۳۸ و به هنگام خواب زمستانی کمی بیشتر از محیط زیست خود خواهد بود . حداکثر عمر سنجاب نر در قفس ۷ و ماده ۴ سال خواهد بود .

سنجاب دارای ۴ دندان پیش ۲ عدد در فک پایین و ۲ عدد در فک بالا  میباشند که ضرورت دارد با جویدن آنها را بسایند تا بلند نشوند

قفس و محل نگهداری

با توجه به نیاز سنجاب قفس باید مرتفع و دارای امکاناتی مشابه آنچه در طبیعت موجود است باشد تا حیوان در آن بتواند بالا و پایین رفته و همچنین در داخل قفس باید آشیانه هایی تعبیه شود . این لانه ها برای مخفی شدن سنجاب نیاز است . حصار دور قفس باید از جنس محکم و مقاوم تهییه شود تا سنجاب نتواند آن را بجود و همچنین چشمه های حصار کوچک باشد تا از سوراخ ها نگریزد. اگر این قفس در فضای آزاد قرار میگیرد باید آشیانه ها کاملا بسته باشند تا سرما گزندی به حیوان نرساند. کف قفس نباید از چیزهایی مشابه خاک اره پوشانده شود . از آنجاییکه سنجاب حیوان نقب زنی میباشد گرد و خاک ناشی از خاک اره موجب عطسه حیوان میشود. وجود درختچه های مصنوعی سبب میگردد تا حیوان از آن بالا برود و زندگی نزدیک به طبیعت خود داشته باشد. توجه داشته باشید در هر قفس فقط یک سنجاب نر با یک یا دو ماده قرار گیرد .

غذا و تغذیه

سنجاب ها در حالت طبیعی میتوانند مواد مورد نیاز خود را پیدا کرده و نظم غذایی دارند ولی هنگامی که سنجاب در قفس است ضروری است که مواد غذایی بصورت کامل در اختیار حیوان قرار گیرد. تخم آفتابگردان - ذرت ـ گندم و جو سبزیجات مشابه کاهو و برگ گیاهان و انواع میوه ها باید به تناسب در اختیار حیوان قرار گیرد . گردو - فندق و بلوط از لذیذ ترین غذاهای سنجاب بشمار میاید. آب تازه باید همیشه در قفس باشد و شاخه های تازه برای جویدن و جلوگیری از رشد دندانها توصیه میگردد.

خواب زمستانی

سنجابها در شرایط طبیعی در زمستانها به خواب میروند و احتمال این کار در قفس بسیار کم است ولی چنانچه قصد این کار را داشت از او جلوگیری نکنید و آزادش بگذارید. خواب زمستانی مدت مشخصی ندارد و یکسان نیست.

تشخیص جنسیت

تشخیص جنسیت در سنجاب بسیار راحت است و سنجاب نر به راحتی از ماده جدا میشود . سنجاب نر را میتوان از هفته ی دوم تولد کاملا شناخت . در حیوان نر آلت تناسلی و بیضه ها مشهود است .

تولید مثل

سنجاب بین یک سال تا یک سال و نیم بالغ میگردد . سنجاب ماده دو بار در سال آماده جفتگیری میشود که این دو بار در ابتدای مهر ماه و اسفند ماه است . سنجاب ماده فحل میشود که دوره فحلی بین ۱۲ تا ۱۴ روز است . دوره بارداری سنجاب حدود ۳۲ روز و شیر خواری بین دو تا دو ماه و نیم است . بچه ها در هر زایمان معمولا ۳ تا ۵ عدد هستند و به هنگام تولد بدنشان لخت و چشمهایشان بسته است . پس از دو هفته بدن آنها مو در میاورد و چشم ها تا یک ماهگی باز خواهند شد.

بزرگ کردن نوزاد

چنانچه به دلیلی قصد به بزرگ کردن نوزاد به طریق دستی دارید بهترین غذا مخلوطی از مکمل های غذایی نوزاد انسان ( مشابه میلوپا و مامانا و یا غنچه ) با عسل و آب میباشد . غلظت آن مشابه فرنی و طریق خوراندن با قطره چکان یا چیزی مشابه صورت میگیرد. کمی حوصله نتیجه بخش است و دادن غذا شدنی خواهد بود. دفعات غذا از ۸ نوبت در شبانه روز شروع و پس از یک ماهگی به ۴ نوبت در شبانه روز کاهش میابد.

بیماری

سنجاب همچون دیگر حیوانات دچار بیماری میگردد و باید به دامپزشک مراجعه نمود. همچنین بیماری های مشترک بین انسان و سنجاب وجود دارد که واکسناسیون حیوان را تاکید میکنند.

منبع: روزنامه اعتماد   ۳۱/۲/۸۶

منبع: روزنامه اعتماد   ۲۹/۲/۸۶

منبع: روزنامه اعتماد   ۲۶/۲/۸۶

منبع: روزنامه اعتماد ملی   ۲۶/۲/۸۶

منبع: روزنامه اعتماد ملی   ۲۶/۲/۸۶