اغلب شبها به‌ شكار مي‌پردازد و ازماهي‌ها ، پرندگان‌‏ ‎ و ‎ پستانداران‌اطراف‌ رودخانه‌ تغذيه‌ مي‌كند‏ ‎ . كروكديل از پائيز تا اوايل‌ بهار فعالیت ‏ بيشتري‌ دارد زيرا که چرخه‌ زندگي‌ اين‌ جانور به‌ بارش‌ باران‌ و پر شدن‌‏ ‎ آب رودخانه‌ها وابسته‌ است‌‏ ‎ . در فصول‌ سرد و پر آب ، اين‌ جانور خود را‏ ‎ ‏ ‎ بصورت‌ شناور بر روي‌ آب قرارمي‌دهد بطوريكه‌ اغلب تنها قسمت‌ بالاي‌‏ ‎ سرو پوزه‌اش‌ از آب بيرون‌ است‌ و يااينكه‌ در بستر گلي‌ حاشيه‌ رودخانه‌ در‏ ‎ زير آفتاب‏ ‎ گرم‌ دراز مي‌كشد‏ ‎ . در تابستانهاي‌ گرم‌ كه‌ بستر رودخانه‌ها رو به‌‏ ‎ خشكي‌ مي‌رود و گاهي‌ آب موجود منحصر‏ ‎ به‌ بركه‌هاي‌ گلي‌ امتداد رودخانه مي‌شود كروكديل‌ ايراني‌ نقبهايي‌ درگل‌هاي‌ مجاور حفر كرده‌ و در آنجا ب ه ا نتظار شرايط محيطي‌ مناسب بسر مي‌برد‏ ‎ . اگرچه‌ كروكديل‌ سيلاني‌ كه‌ از‏ ‎ همين‌ گونه‌ منتها با زيرگونه‌ متفاوتي‌است‌ در بركه‌هاي‌ شور امتداد ساحل‌‏ ‎ دريا ، نيز زندگي‌ مي‌كند اما تا كنون‌شواهدي‌ مبني‌ بر زيست‌ كروكديل‌ ايراني‌‏ ‎ د ر آبهاي‌ شور بدست‌ نيامده‌ است‌‏ ‎ . اين‌ كروكديل‌ مي‌تواند تا طول‌ 4 متر ني ز رشد كند اما در محل‌ ، تمساحهای 3 متري‌ نيز ندرتاً ممكن‌ است‌ ديده‌ شوند. در حدود نيمي‌ از طول‌ كل‌بدن‌ كروكديل‌ را دم‌ قوي‌ اين‌ حيوان‌ تشكيل‌‏ ‎ مي‌دهد . در شروع‌ فصل‌ بارندگي‌تمساح‌ ماده‌ هنگام‌ شب در حاشيه‌ شني‌‏ ‎ رودخانه‌ گودالي‌ به‌ عمق‌ تقريبي‌ نيم‌ متر حفر مي‌نمايد و در آن‌ بيست‌ تخم‌ يا‏ ‎ بيشتر مي‌گذارد و روي‌ آن‌ رابا شن‌ مي‌پوشاند‏ ‎ . هر تخم‌ در حدود 5/6 سانتيمتر طول‌ و 4 سانتيمتر عرض‌ د ارد. تمساح‌ اين‌ حفره‌ را معمولاً هم‌ سطح‌‏ ‎ بالاترين‌ ميزان‌ قابل‌ پيش‌بيني‌ آب رودخانه‌ حفر مي‌كند‏ ‎ . پس‌ از تخم‌گذاري‌ ، كروكديل‌ ماده‌ اغلب اوقات‌ خود را براي‌ حفاظت‌ از تخم‌ها در اطراف‌ اين‌‏ ‎ ‏ ‎‎ حفره‌ مي‌گذراند‏ ‎ . پس‌ از حدود 50 رو ز كه‌ زمان‌ از تخم‌ بيرون‌ آمدن‌ نوزادان‌‏ ‎ است‌ مادر براي‌ اينكه‌ احتمالا شن‌هاي‌ روي‌ تخم‌ها براي‌ آنها سخت‌ و س نگين‌ نباشد به‌ كمك‌ آنها مي‌شتابد‏ ‎ . ل ازم‌ به‌ توضيح‌ است‌ كه‌ اين‌ گونه‌ تنها‏ ‎ خزنده‌ايراني‌ است‌ كه‌ تا اين‌ اندازه‌ از‏ ‎ نوزادان‌ خود مراقبت‌ به‌ عمل‌ مي‌آورد‏ ‎ . نو زادان‌ فقط 25 سانتيمتر طول‌ دارند‏ ‎ . آنها به‌ رنگ‌ زيتوني‌ و با نوارهاي‌‏ ‎ عر ضي‌ تيره‌ بر روي‌ دمشان‌‏ ‎ ونقاط تيره‌ رنگ‌ در طول‌ دو طرف‌ بدنشان‌ ديده‌‏ ‎ ‎ مي‌شوند‏ ‎ . در حين‌ رشد به‌تدريج‌ اين‌ علائم‌ محو مي‌گردد‏ ‎ . كروكديل‌هاي بزرگتر به‌ رنگ‌ قهوه‌اي‌ روشن‌ با علائم ‌تيره‌ پراكنده‌اي‌ بر بدنشان‌ هستند‏ ‎ . كروكديل‌هاي‌ ايراني‌ احتمالاً در سن‌ 6تا 10 سا لگي‌ به‌ مرحله‌ بلوغ‌ مي‌رسند‏ ‎ . لازم‌ به‌ يادآوري‌ است‌ كه‌ با توجه‌به‌ خطرات‌ موجود از قبيل‌ خورده‌ شدن‌‏ ‎ توسط پرندگان‌‏ ‎ و جانوران‌ گوشتخوار تعداد بسيار اندكي‌ از نوزادان‌ به‌ م رحله بلوغ‌ مي‌رسند‏ ‎ .